خسته ام جانا از این زندان که نامش زندگی است…!

پس قشنگی های دنیا دست کیست…؟

باختم درعشق اما باختن تقدیر نیست..،

ساختم با درد تنهائی مگر تقدیر چیست…؟

دل ناله کند از من، من ناله کنم از دل، یا رب تو قضاوت کن ! دیوانه منم یادل؟

کار شاقی نکردهام،
فقط به زانو در نیامدم
فقط تاریکی را از تکلمِ بیهودگی بازداشتهام.
دشوار نیست
شما هم بگویید نور!
بگویید امید!
بگویید عشق!
آدمی چیزی شبیه بوی خوش باران است.